تبلیغات
SubSingErS - راک ایرانی

SubSingErS

بزرگ ترین مرجع دانلود آهنگ ها و مجلات Rock ، Rap و Metal

جستجو
نظر سنجی


موضوع: اخبار،مقالات و مجلات -

راک ایرانی

راک ایرانی گونه‌ای از موسیقی راک است كه در كشور ایران رواج دارد. این نوع موسیقی تلفیقی از راک کلاسیک با موسیقی سنتی ایران است و زیرشاخه‌ای از آلترناتیو راک (راک تلفیقی) به شمار میرود. موسیقی راک در ایران، از اواخر دهه چهل خورشیدی و با ظهور خوانندگانی مانند: کوروش یغمایی، فرهاد مهراد و فریدون فروغی رواج پیدا کرد و به سرعت در میان جامعه هنر ایران جا باز کرد. امروزه موسیقی راک و هوی متال در ایران با وجود غیرمجاز بودن، پیشرفت و گسترش چشمگیری در میان ایرانیان داشته و به شکلی حرفه‌ای تر از گذشته روی آن کار می‌شود و خوانندگان و گروه‌های ایرانی زیادی در این زمینه فعالیت میکنند.

موسیقی راک ایرانی تاثیر گرفته از «راک انگلیسی»، «راک آمریکایی» و سبک‌های اروپایی مانند «گاتیک راک» و «آلترناتیو راک» آلمانی است. در این نوع موسیقی نیز همانند بیشتر سبک‌های راک، گیتار الکتریک و گیتار بیس و درامز اصلی‌ترین سازها هستند. در بعضی از گروه‌ها کیبورد نیز وظیفه تنظیم ریتم‌ها و سمپل‌ها را بر عهده دارد. اما نکته قابل توجه این است که به دلیل ایرانی بودن این موسیقی، انواع سازها و ریتم‌های ایرانی در بیشتر اینگونه آهنگ‌ها وجود دارد..

دهه ۴۰ و ۵۰ و سالهای پیش از انقلاب

موسیقی ایران در اواخر دهه چهل و اوایل دهه پنجاه وضعیت بسیار مطلوبی داشت. موسیقی سنتی در میان مردم محبوب بود و موسیقی پاپ نیز با سرعت زیادی رو به گسترش و پیشرفت بود و به رقابت با سبک‌های غربی و آمریکایی میپرداخت. خوانندگان پاپ ایران در خارج از مرزها نیز شناخته شده بودند و اعتبار زیادی داشتند و حضور خوانندگان ایران در فستیوال‌های خارجی، اعتبار و منزلت زیادی به موسیقی و هنر ایران بخشیده بود. همچنین به دلیل برپایی کنسرت خوانندگان غربی در ایران؛ تبادل موسیقی و فرهنگ و هنر نیز میان ایران و سایر کشورها شدت یافته بود.

ظهور کوروش یغمایی و تولد راک ایرانی

با ظهور کوروش یغمایی، سبک جدیدی از موسیقی وارد ایران شد.این موسیقی «راک (راک اند رول)» نام داشت که بعدها با نام «راک ایرانی» شناخته شد. کوروش موسیقی راک را به عنوان سبک اصلی خود انتخاب کرده بود و همراه و همزمان با پیشگامان این نوع موسیقی در جهان مانند الویس پریسلی، بیتلز، رولینگ استونز، باب دیلن و پینک فلوید، راک را وارد فرهنگ و موسیقی ایران کرد. کوروش یغمایی با خواندن تک آهنگ «گل یخ» در سبک «راک اند رول»، به یکباره در ایران محبوب و معروف شد. این آهنگ پرفروش‌ترین صفحه سال ۱۳۵۲ شد و به اصلی‌ترین گزینه پخش از رادیو و تلویزیون ایران تبدیل گردید. کوروش یغمایی سه سال بعد با خواندن دو تک ترانه دیگر با نامهای «سراب» و «در انتهاً، انقلابی در موسیقی راک ایران ایجاد کرد. این دو آهنگ که تلفیقی از ریتم شرقی و ایرانی با سبک کلاسیک راک و راک اند رول بودند، بسیار محبوب و همه گیر شدند و به جاودانه‌ترین تک آهنگ‌های کوروش تبدیل گشتند. آثار کوروش بر اساس دارا بودن استانداردهای جهانی و زیبایی منحصر به فردشان، در خارج از ایران نیز محبوب شدند و توسط خوانندگان کشورهای دیگر بازخوانی گشتند. آهنگ »گل یخ" در چندین کشور و با اجراهایی متفاوت بازخوانی شده‌است.

کوروش یغمایی تا پیش از انقلاب بسیار فعال بود و موسیقی راک ایرانی را به اوج محبوبیت و پیشرفت رساند. چهره زیبا، صدای دلنشین و سبک متفاوت آهنگ هایش، او را به خواننده‌ای افسانه‌ای تبدیل کرده بود و مردم ایران به وی لقب‌های «پدر راک ایران» و «سلطان راک اند رول ایران» را داده بودند. پخش صدای وی پس از انقلاب ممنوع شد و همین اتفاق زمینه ساز رکود موسیقی راک ایرانی شد،موسیقی که آینده بسیار درخشانی در انتظار آن بود.

فرهاد؛ پایه گذار سبکی ماندگار

همزمان با کوروش یغمایی، فرهاد مهراد نیز با تلفیق سبک‌های راک و بلوز با موسیقی آن زمان ایران؛ این سبک از موسیقی را بیش از پیش در میان مردم ایران محبوب کرد. فرهاد خود یک خواننده صاحب سبک بود و با خواندن و اجرای ترانه‌های خوانندگان خارجی مانند ری چارلز، تام جونز و الویس پریسلی، راک را بیش از پیش در ایران گسترش داد. حضور فرهاد در کلاب کوچینی و اجرای کارهای راک آن زمان، وی را در میان جوانان ایران به خواننده‌ای محبوب و مردمی تبدیل کرده بود. سبک آهنگ‌های فرهاد بیشتر بلوز و کلاسیک راک بود و بعضآ تلفیقی از موسیقی سنتی ایران با راک انگلیسی؛ سبکی منحصر به فرد که همه فرهاد را با این سبک میشناسند.

دوران اوج موفقیت فرهاد از زمان همکاری با اسفندیار منفردزاده آغاز شد. فرهاد در همکاری که با وی داشت، آهنگ‌های ماندگار و ارزشمندی را اجرا کرد. در همین سالها بود که فرهاد با ارائه آلبومی به نام «گنجشگک اشی مشی-موسیقی فیلم طوقی»، به یک خواننده افسانه‌ای و ماندگار تبدیل شد. تک آهنگهای «گنجشگک اشی مشی»، «شبانه» و «جمعه» و آهنگ معروف و ماندگار «مرد تنها (رضا موتوری)» با دو اجرای متفاوت، یکی سبک فولکلور ایرانی و دیگری کلاسیک راک؛ و همچنین دو آهنگ به نامهای «California Dreamin» و «You've Got a Friend» که فرهاد به زبان انگلیسی اجرا کرده بود؛ محبوبیت راک را در میان مردم ایران بیش از پیش جلوه داد. صدای فرهاد بسیار گیرا و جذاب بود و هیچ خواننده دیگری نمی‌توانست تاثیری که «مرد تنها (رضا موتوری)» با صدای فرهاد روی جامعه آن زمان ایران گذاشت را تکرار کند. اندی این آهنگ را در سال ۲۰۰۷ و با همکاری گروه راک «Heaven & Earth»، به سبک آلترناتیو راک بازخوانی کرده‌است.

فریدون فروغی؛ ادامه دهنده راه فرهاد

فریدون فروغی دیگر خواننده ایرانی بود که با استفاده از سبک‌های مختلف راک و بلوز، در جرگه پیشگامان راک ایرانی قرار گرفت. سبک آهنگ‌های او به فرهاد شباهت داشت و به همین دلیل وی را ادامه دهنده راه فرهاد میدانند. فریدون در زمان فعالیتش آهنگ‌های ماندگاری را اجرا کرد که همچنان در میان مردم ایران محبوب و قابل ستایش هستند. صدای رسا و زیبای فریدون، جانی تازه به سبک بلوز و راک تلفیقی آن زمان بخشیده بود.

انقلاب ایران و سالهای پس از آن

انقلاب اسلامی برای جامعه هنر و موسیقی ایران پیامدهای خوبی در پی نداشت. از همان اولین سالهای پس از انقلاب، فعالیت هرگونه موسیقی ممنوع گردید؛ موسیقی پاپ غیرمجاز اعلام شد و به تبع آن راک نیز اجازه فعالیت نیافت. تنها نوع موسیقی که مجوز فعالیت داشت، موسیقی سنتی و سرودهای انقلابی بود. وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، فیلترینگ بزرگی را در مقابل هرگونه موسیقی انجام میداد و به تبع آن بیشتر خوانندگان پیش از انقلاب به کشورهای دیگر مهاجرت کردند. تنها تعداد انگشت شماری از خوانندگان پیش از انقلاب از ایران خارج نشدند که پیشگامان راک ایرانی نیز از جمله این افراد بودند. کوروش یغمایی، فرهاد و فریدون فروغی در کشور ماندند تا وزارت فرهنگ و ارشاد آنها را ممنوع الفعالیت کند. کوروش یغمایی تا ۱۷ سال اجازه فعالیت نیافت؛ صدای افسانه‌ای فرهاد سالها پخش نشد و تنها یک آهنگ به نام «وحدت» از او پخش گردید که در وصف پیامبر اسلام و بود و مضمونی انقلابی داشت. فریدون نیز وضعی مشابه و به مراتب سخت تر از دیگر همراهانش داشت. با این شرایط، دوران رکود و انزوای موسیقی راک ایرانی آغاز شد.

دهه ۶۰ و اوایل دهه ۷۰

در دهه ۶۰ به دلیل وجود جو سیاسی و آغاز جنگ ایران و عراق، هیچ حرکتی مبتنی بر زنده کردن راک ایرانی صورت نگرفت. انواع موسیقی همچنان در ممنوعیت بسر میبردند و تنها طنین موسیقی سنتی بود که مردم را با موسیقی همراه میکرد. این جریان سبب شد تا موسیقی سنتی ایران پیشرفت چشمگیری داشته باشد. موسیقی پاپ در خارج از کشور و توسط خوانندگان پیش از انقلاب که به آمریکا مهاجرت کرده بودند فعالیت میکرد؛ اما همچنان راک ایرانی در رکود بی چون و چرا بسر میبرد. در این سالها فرهاد تلاش زیادی کرد تا با اجرا و ساخت ترانه‌هایی جدید و بازخوانی ترانه‌های قدیمی اش، یاد راک را در دل مردم ایران زنده نگاه دارد؛ ولی باز هم سد محکمی به نام وزارت ارشاد را در روبروی خود میدید.

در اوایل دهه ۷۰ نیز وضع به همین ترتیب بود. تنها گروه راک ایرانی که در آن زمان فعالیت میکرد، گروه «کوچ» نام داشت. این گروه در آمریکا به ساخت و تنظیم آهنگ هایی در سبک «کانتری» مشغول بود و ترانه‌های زیبایی نیز از این گروه پخش شد. در ایران نیز کم کم گروه‌ها و خوانندگان اندکی به فعالیت‌های زیرزمینی مشغول بودند، اما هنوز بستر مناسبی برای راک ایرانی آماده نشده بود. «کاوه یغمایی» از معدود خوانندگان راک ایرانی بود که در این سالها با مجوز رسمی فعالیت میکرد و حتی در سال ۷۳ کنسرتی را برگزار کرد که نخستین کنسرت راک ایران پس از انقلاب لقب گرفت.

اواخر دهه ۷۰؛ دوباره زنده شدن راک ایرانی

در اواخر دهه ۷۰ و با روی کار آمدن دولت اصلاحات، وزارت فرهنگ و ارشاد دولت وقت؛ فرصتی طلایی به جامعه موسیقی ایران داد. موسیقی پاپ و راک پس از سالها انزوا دوباره شروع به فعالیت کردند و با سرعتی چشمگیر نسبت به گذشته در حال پیشرفت بودند.

از جمله نخستین خوانندگان داخل کشور که موسیقی راک را اجرا میکردند، «داریوش خواجه نوری» و «کاوه یغمایی» بودند. داریوش خواجه نوری آهنگ‌هایی را در سبک‌های کلاسیک راک و راک تلفیقی اجرا میکرد. او همچنین کنسرتی را در فضای باز صدا و سیما (جام جم) برگزار کرد که با استقبال خوبی روبرو شد.

در این سالها موسیقی راک پیشرفت زیادی کرد. گروه‌های زیادی در داخل کشور فعالیت میکردند، اما همچنان بسیاری از خوانندگان و گروه‌ها به فعالیت‌های زیر زمینی مشغول بودند. هنوز دولت صراحتاً موسیقی راک را آزاد اعلام نکرده بود و این نوع موسیقی را با پاپ ادغام میکرد. هیچ گاه جشنواره و کنسرتی از سوی دولت تحت عنوان موسیقی راک برگزار نشد. تنها یک بار جشنواره‌ای با نام «جشنواره موسیقی پاپ ایران» برگزار گردید که کلیه خوانندگان پاپ آن زمان ایران در این جشنواره شرکت کردند. کاوه یغمایی و داریوش خواجه نوری نیز در این جشنواره حضور داشتند و آهنگ‌هایی را با سبک راک و تحت عنوان پاپ اجرا مینمودند. کاوه موفق شد ستاره طلایی این جشنواره را از نظر «بهترین گروه» به خود اختصاص دهد.

در همین سالها جو تازه‌ای از موسیقی راک در میان جوانان ایرانی در حال شکل گیری بود. موسیقی «هوی متال» که زیر شاخه‌ای موسیقی راک و جدا شده از سبک «هارد راک» میباشد، به سرعت در میان ایرانیان محبوب میشد و توجه جوانان ایرانی به انواع سبک‌های متال بیش از پیش در حال اوج گیری بود. گروه‌های زیادی در این زمینه تشکیل شدند اما با سرسختی وزرات فرهنگ در مقابل این نوع موسیقی مواجه گشتند. هم اکنون موسیقی متال و زیر شاخه هایش از نظر دولت جمهوری اسلامی ممنوع و غیرمجاز است و برچسب موسیقی‌های منحرف و غیراخلاقی بر آنها زده شده. دولت ایران معتقد است این نوع موسیقی که «تکنیکی‌ترین و زیباترین نوع موسیقی» در جهان است،مهیج و روان گردان بوده و باعث انحراف اخلاقی جوانان ایرانی میشود. همچنین این دولت این موسیقی را در رده موسیقی‌های‌های ممنوع و شیطان پرست جای داده و با هرگونه فعالیتی در این زمینه برخورد میکند.

گروه اوهام؛ پرچمدار راک ایرانی

در اواخر دهه ۷۰ گروه راک اوهام به سرپرستی شهرام شعرباف در ایران فعالیت میکرد. این گروه از سال ۷۸ تا کنون در زمینه راک ایرانی فعالیت می‌کند و تا زمانیکه در ایران حضور داشتند، کارهای قابل قبولی را در زمینه راک ارائه دادند. سبک آهنگ‌های این گروه تلفیقی از راک با موسیقی سنتی ایران است. به همین دلیل در اکثر آهنگ‌های این گروه سازها و تم‌های ایرانی وجود دارد. اعضای این گروه شعرهای حافظ را به سبک راک میخوانند و توجه ویژه‌ای به سروده‌های این شاعر بزرگ ایرانی دارند. نخستین آلبوم این گروه با نام «نهال حیرت» در تابستان ۷۸ ضبط شد و حتی با یک شرکت داخلی برای پخش آن قرارداد بستند، اما با مخالفت وزارت ارشاد این آلبوم هرگز مجوز پخش نگرفت. در صورت انتشار، این نخستین آلبوم رسمی راک ایرانی پس از انقلاب نام میگرفت. این گروه در زمستان ۱۳۸۰ در اجرایی خصوصی در کلیسای روسی ارتودوکس تهران، تمام آهنگ‌های این آلبوم را بطور زنده اجرا کردند که با استقبال خوبی روبرو شدند.

گروه اوهام تا قبل از مهاجرت از ایران فعالیت زیادی در زمینه راک ایرانی داشت و همیشه در پی بدست آوردن مجوز رسمی از سوی ارشاد برای فعالیت‌هایش بود، اما هیچگاه به نتیجه نرسید. سرانجام اعضای گروه در سال ۱۳۸۵ در پی شرکت در «جشنواره میان کهکشانی موسیقی ایرانی» برای همیشه از ایران خارج شدند تا در خارج از مرزهای ایران به فعالیت‌های هنریشان ادامه دهند.

دهه ۸۰؛ دوران طلایی راک ایرانی

دهه ۸۰ خورشیدی دورانی طلایی را برای موسیقی راک ایران به ارمغان آورد. در اوایل این دهه توجه جوانان ایرانی به این نوع موسیقی و زیرشاخه هایش بیش از پیش شد و گروه‌های زیادی در این زمینه تشکیل شدند. بعضی از این گروه‌ها و خوانندگان توانستند از وزارت ارشاد مجوز رسمی فعالیت دریافت کنند و تعدادی از آنان هنوز هم در ایران فعالیت میکنند. در این سالها کنسرت‌های زیادی در سطح کشور برگزار شد که بسیاری از آنان بصورت زیرزمینی و تنها تعداد اندکی از این کنسرت‌ها با مجوز رسمی برگزار گردید. توجه جوانان ایران به راک و زیرشاخه‌های آن بسیار زیاد شده بود. همچنین نفوذ فرهنگ متال در میان جوانان بیش از پیش رو به افزایش بود. گروه‌های «نومتال» خارجی مانند «لینکین پارک» و «کورن» سبب شدند که علاقه جوانان ایران به سبک‌های مختلف متال بیشتر از پیش گردد.متال و انواع زیرشاخه هایش در میان جوانان ایران محبوب شد و هم اکنون جوانان ایران تنها خود را طرفدار این موسیقی صرف گوش دادن به آن نمیپندارند، بلکه هرکدام در پی تشکیل یک گروه و رسیدن به هدف‌های ویژه‌ای در این زمینه هستند.سبک‌های زیادی از موسیقی متال در میان ایرانیان محبوب گشته که از جمله آنان میتوان به «هوی متال»، «ترش متال»، «دث متال»، «بلک متال» و... اشاره کرد.

www.subsingers.miahnblog.com


برچسب ها: راک ایرانی، راک، متال، موسیقی ایرانی، مقالات راک، کوروش یغمائی، فریدون مشیری، فرهاد مهراد، پدر راک ایرانی، تاریخچه راک، تاریخچه راک ایرانی، سبک های راک، مجلات اک، اوهام، کاوه یغمائی، metal، rock، iranian rock، moshiri، yaghmai، the father of iranian rock،

نوشته شده در پنجشنبه 16 دی 1389 توسط ArmiA
درباره سایت
نویسندگان
آمار سایت